تأثیر اسکرول بیپایان اینستاگرام و تیکتاک بر سلامت روان
فقط پنج دقیقه، ولی چند ساعت گذشت!
شاید برای شما هم پیش اومده باشه که فقط برای چند دقیقه استراحت، اینستاگرام یا تیکتاک رو باز کنی. با خودت میگی چند تا ریلز میبینم و بعد برمیگردم سراغ کارهام. ولی وقتی به خودت میای، میبینی چند ساعت گذشته و هنوز همونجایی که بودی نشستی!
نهتنها استراحتت بیشتر از چیزی که فکر میکردی طول کشیده، بلکه حالا کلی کار عقبافتاده داری و شاید حتی از خودت هم عصبانی باشی که چرا دوباره نتونستی گوشی رو کنار بذاری.
این اتفاق برای خیلی از ما آشناست. اما تا حالا به این فکر کردی که این چند ساعت اسکرول کردن چه تأثیری روی ذهنت میذاره؟ چرا با اینکه میدونیم باید گوشی رو کنار بذاریم، باز هم ادامه میدیم؟ و اصلاً این عادت چه بلایی سر تمرکز، خواب و سلامت روانمون میاره؟
بیا با هم بررسی کنیم.
چرا اصلاً سراغ اسکرول کردن میریم؟
یکی از دلایل اصلی اسکرول کردن، بیحوصلگی و نداشتن برنامه مشخصه. وقتی نمیدونیم باید وقتمون رو چطور بگذرونیم، راحتترین کار اینه که گوشی رو برداریم و وارد اینستاگرام یا تیکتاک بشیم.
اما همیشه هم موضوع بیکاری نیست. گاهی خستهایم، حالمون خوب نیست، استرس داریم یا دلمون نمیخواد به مشکلاتمون فکر کنیم. توی این شرایط، دیدن چند تا ویدئوی سرگرمکننده میتونه برای مدتی حواسمون رو پرت کنه.
مشکل از جایی شروع میشه که این چند دقیقه سرگرمی، تبدیل به راه همیشگی ما برای فرار از بیحوصلگی یا احساسات ناخوشایند میشه.
بهجای اینکه ببینیم چرا حوصله انجام کارهامون رو نداریم یا چرا حالمون خوب نیست، گوشی رو برمیداریم و سعی میکنیم با اسکرول کردن همهچیز رو فراموش کنیم.
اسکرول بیپایان چه تأثیری روی سلامت روانمون داره؟
۱. افزایش اضطراب و احساس عذاب وجدان
فرض کن روی مبل نشستی و کلی کار داری که باید انجامشون بدی؛ از درس خوندن گرفته تا جواب دادن به پیامها یا تموم کردن یه پروژه. ولی بهجای شروع کردن، داری ریلز میبینی.
هرچقدر بیشتر میگذره، یه صدایی توی ذهنت میگه: «پس کارام چی شد؟ کی میخوام انجامشون بدم؟ چرا وقتم رو هدر میدم؟»
اینجاست که استرس و عذاب وجدان شروع میشه.
از یه طرف دلت میخواد به اسکرول کردن ادامه بدی، از طرف دیگه میدونی که کلی کار عقبافتاده داری. این کشمکش ذهنی میتونه باعث بشه حتی از زمانی هم که برای استراحت گذاشتی لذت نبری.
اگه این اتفاق مرتب تکرار بشه، ممکنه احساس کنی کنترل زمانت رو از دست دادی. این وضعیت در بعضی افراد میتونه اضطراب رو بیشتر کنه و با علائم افسردگی همراه بشه؛ البته افسردگی دلایل مختلفی داره و نمیشه همهچیز رو به اسکرول کردن ربط داد.
۲. مقایسه خودت با دیگران؛ چرا همه از من جلوترن؟
قبلاً بیشتر خودمون رو با چند نفر از دوستها، همکلاسیها یا آشناها مقایسه میکردیم. ولی حالا کافیه چند دقیقه توی اینستاگرام بچرخی تا با صدها نفر روبهرو بشی که به نظر میرسه زندگی فوقالعادهای دارن.
یکی سفر خارجی رفته، یکی کسبوکار خودش رو راه انداخته، یکی بدن ایدئالش رو ساخته و یکی دیگه هم انگار همهچیز رو توی زندگی به دست آورده.
حالا تو موندی و این سؤال که: «من پس کجای زندگیام؟ چرا بقیه دارن پیشرفت میکنن، ولی من هنوز درگیر مشکلات خودمم؟»
اما یه نکته مهم وجود داره؛ تو داری زندگی واقعی خودت رو با بخش انتخابشدهای از زندگی دیگران مقایسه میکنی. معمولاً کسی از تمام شکستها، نگرانیها و روزهای بدش محتوا نمیذاره.
وقتی مدام این مقایسه رو تکرار میکنی، ممکنه دستاوردهای خودت رو نبینی و احساس کنی از بقیه عقب افتادی؛ حتی وقتی واقعاً داری برای پیشرفتت تلاش میکنی.
۳. کاهش تمرکز
تا حالا شده بخوای نیم ساعت درس بخونی، ولی بعد از پنج دقیقه دستت بره سمت گوشی؟ یا بخوای یه مهارت جدید یاد بگیری، اما خیلی زود حوصلهات سر بره و بیخیالش بشی؟
یکی از دلایلی که ممکنه این اتفاق رو تشدید کنه، عادت کردن به محتواهای کوتاه و متنوعه.
توی ریلز و تیکتاک، هر چند ثانیه ممکنه با یه موضوع کاملاً جدید روبهرو بشی. یه ویدئو خندهداره، بعدی یه خبر جنجالیه و ویدئوی بعدی هم یه موضوع عجیب که توجهت رو جلب میکنه.
حالا این وضعیت رو با درس خوندن یا انجام یه کار طولانی مقایسه کن. توی این فعالیتها معمولاً خبری از هیجان دائمی و نتیجه فوری نیست. باید وقت بذاری، تمرکز کنی و گاهی مدت زیادی منتظر نتیجه بمونی.
برای همین، وقتی به چک کردن مداوم گوشی عادت میکنی، ممکنه انجام کارهایی که به تمرکز طولانی نیاز دارن برات سختتر بشه.
نتیجه چی میشه؟ کارها رو عقب میندازی، از شروع کردنشون فرار میکنی و دوباره برای فرار از همین حس ناخوشایند سراغ گوشی میری.
البته این به معنی اون نیست که ریلز مغزت رو خراب میکنه یا دیگه نمیتونی تمرکز کنی؛ اما استفاده مداوم و همراه با وقفههای زیاد میتونه روی عادتهای توجه و نحوه گذروندن زمانت تأثیر بذاره.
۴. خراب شدن خواب؛ فقط یه ویدئوی دیگه!
شب شده، خستهای و میخوای بخوابی. گوشی رو برمیداری که فقط پنج دقیقه اخبار رو چک کنی، اما یهدفعه به خودت میای و میبینی ساعت از چیزی که فکر میکردی خیلی دیرتر شده.
این یکی از رایجترین اتفاقاتیه که موقع اسکرول کردن تجربه میکنیم.
وقتی مدام محتوای جدید میبینی، پیدا کردن یه نقطه برای متوقف شدن سخت میشه. همیشه یه ویدئوی دیگه هست که شاید ارزش دیدن داشته باشه.
ولی مشکل فقط دیر خوابیدن نیست. محتوای هیجانانگیز ممکنه ذهنت رو درگیر نگه داره و نور صفحه هم میتونه روی روند طبیعی خواب تأثیر بذاره.
حالا فردا صبح باید با کمبود خواب از تخت بلند بشی و روزت رو شروع کنی.
احتمالاً نتیجهاش رو میشناسی:
- خستگی و بیحوصلگی در طول روز
- سختتر شدن تمرکز روی کارها
- زودرنجی و تحریکپذیری بیشتر
- سختتر شدن کنترل احساسات
- کم شدن انرژی و انگیزه
از همه بدتر اینکه وقتی خستهای، ممکنه دوباره برای فرار از کارها و بیحوصلگی سراغ گوشی بری و این چرخه ادامه پیدا کنه.
۵. کاهش عزتنفس و نارضایتی از ظاهر
اینستاگرام پر از عکسها و ویدئوهاییه که توشون همهچیز تقریباً بینقص به نظر میرسه؛ از پوست و مو گرفته تا اندام، لباس و سبک زندگی.
حالا تصور کن هر روز ساعتها چنین تصاویری رو ببینی.
ممکنه قبلاً از ظاهر خودت راضی بوده باشی، اما بعد از دیدن صدها تصویر از بدنهای ایدئال و چهرههای ویرایششده، کمکم احساس کنی بهاندازه کافی خوب نیستی.
شاید حتی متوجه نباشی که داری خودت رو با تصاویری مقایسه میکنی که ممکنه حاصل نورپردازی، فیلتر، زاویه مناسب یا ویرایش باشن.
این مقایسهها میتونن باعث بشن بیشتر روی چیزهایی که در خودت دوست نداری تمرکز کنی و کمتر به ویژگیهای مثبتی که داری توجه داشته باشی.
البته این اتفاق برای همه یکسان نیست، اما اگه بعد از دیدن محتوای بعضی صفحات احساس بدتری نسبت به خودت پیدا میکنی، شاید وقتش رسیده باشه که درباره محتوایی که دنبال میکنی تجدیدنظر کنی.
چرا نمیتونیم اسکرول کردن رو متوقف کنیم؟
تا اینجا درباره تأثیرات اسکرول بیپایان صحبت کردیم، اما یه سؤال مهم هنوز باقی مونده: چرا با اینکه میدونیم وقتمون داره تلف میشه، باز هم به این کار ادامه میدیم؟
یکی از دلایلش به نحوه طراحی این برنامهها برمیگرده.
توی اینستاگرام و تیکتاک، لازم نیست برای پیدا کردن محتوای جدید زحمت زیادی بکشی. ویدئوی بعدی از قبل آماده است و معمولاً بر اساس چیزهایی که قبلاً دیدی یا دوست داشتی، بهت پیشنهاد میشه.
از طرف دیگه، نمیدونی ویدئوی بعدی قراره چی باشه. شاید خندهدار باشه، شاید یه نکته جالب یاد بگیری یا شاید با چیزی روبهرو بشی که حسابی غافلگیرت کنه.
همین احتمال دیدن یه محتوای جذاب باعث میشه با خودت بگی: «بذار این یکی رو هم ببینم.»
و بعد دوباره همین جمله رو تکرار میکنی!
وقتی هم خستهای یا حوصله انجام کارهای دیگه رو نداری، ادامه دادن این کار از خیلی از فعالیتها سادهتره. نه برنامهریزی میخواد، نه تلاش خاصی؛ فقط کافیه انگشتت رو حرکت بدی.
به همین دلیله که طولانی شدن زمان استفاده از شبکههای اجتماعی همیشه به معنی ضعیف بودن اراده نیست. ترکیبی از عادتهای ما، شرایط روحیمون و طراحی این برنامهها میتونه باعث بشه بیشتر از چیزی که میخواستیم توی اونها بمونیم.
آیا اسکرول کردن واقعاً به مغز آسیب میزنه؟
احتمالاً شنیدی که میگن ریلز و تیکتاک سیستم پاداش مغز رو خراب میکنن یا باعث میشن مغز دیگه نتونه از کارهای عادی لذت ببره.
اما واقعیت کمی پیچیدهتر از این حرفهاست.
مغز ما به چیزهای جدید و جذاب واکنش نشون میده. وقتی یه محتوای جالب میبینیم، سیستمهای مرتبط با انگیزه، یادگیری و پاداش در مغز نقش دارن. وقتی هم این تجربه مرتب تکرار میشه، ممکنه عادت کنیم برای سرگرم شدن یا فرار از بیحوصلگی، مرتب سراغ گوشی بریم.
اما این موضوع با آسیب دائمی به مغز فرق داره.
در حال حاضر نمیشه گفت هر کسی که زیاد ریلز میبینه، دچار آسیب مغزی میشه یا سیستم دوپامینش از بین میره. چیزی که اهمیت بیشتری داره، اینه که آیا این عادت روی زندگی روزمرهات تأثیر منفی گذاشته یا نه.
اگه به خاطر اسکرول کردن خوابت کم شده، نمیتونی روی کارهات تمرکز کنی، مدام کارها رو عقب میندازی یا بعد از استفاده از شبکههای اجتماعی احساس بدتری داری، اینها نشونههایی هستن که بهتره بهشون توجه کنی.
چطور کنترل اسکرول کردن رو دوباره به دست بگیریم؟
قرار نیست برای بهتر شدن سلامت روانت همین امروز تمام شبکههای اجتماعی رو پاک کنی. مسئله این نیست که اینستاگرام یا تیکتاک ذاتاً بد هستن؛ مسئله اینه که چطور و چقدر ازشون استفاده میکنی.
چند تغییر ساده میتونه کمککننده باشه:
۱. قبل از باز کردن برنامه، هدفت رو مشخص کن.
از خودت بپرس برای چی میخوای وارد اینستاگرام بشی. میخوای به پیام کسی جواب بدی یا فقط از روی عادت برنامه رو باز کردی؟ همین مکث کوتاه میتونه باعث بشه آگاهانهتر تصمیم بگیری.
۲. برای اسکرول کردن زمان مشخصی بذار.
مثلاً تصمیم بگیر بعد از بیست دقیقه برنامه رو ببندی. میتونی از تایمر گوشی هم کمک بگیری. مهم اینه که زمانت رو آگاهانه انتخاب کنی، نه اینکه وقتی خسته شدی تازه متوجه گذشت چند ساعت بشی.
۳. گوشی رو قبل از خواب کنار بذار.
اگه هر شب بیشتر از چیزی که میخوای بیدار میمونی، سعی کن کمی زودتر استفاده از شبکههای اجتماعی رو متوقف کنی. لازم نیست از همون شب اول همهچیز رو تغییر بدی؛ حتی یه تغییر کوچیک هم میتونه شروع خوبی باشه.
۴. برای بیحوصلگی فقط یه راهحل نداشته باش.
گاهی پیادهروی، گوش دادن به موسیقی، صحبت با یه دوست یا حتی چند دقیقه استراحت بدون گوشی میتونه حال بهتری بهت بده. قرار نیست همیشه مشغول باشی؛ فقط خوبه که هر بار بیحوصله شدی، تنها انتخابت اسکرول کردن نباشه.
۵. صفحاتی رو که باعث مقایسه و احساس بد میشن، کمتر دنبال کن.
اگه دیدن محتوای یه صفحه باعث میشه مدام از ظاهرت یا زندگیات ناراضی بشی، مجبور نیستی همچنان دنبالش کنی. محتوایی رو انتخاب کن که واقعاً برات مفیده یا از دیدنش لذت میبری.
۶. وقتی کاری داری، گوشی رو از دسترست دور کن.
اگه موقع درس خوندن یا کار کردن مدام سراغ گوشی میری، اون رو توی کشو بذار یا در اتاق دیگهای قرار بده. هرچقدر دسترسی به گوشی راحتتر باشه، مقاومت در برابر چک کردنش هم ممکنه سختتر بشه.
واقعاً چند دقیقه بود؟
اسکرول کردن بهخودیخود قرار نیست زندگی ما رو خراب کنه. همه ما به استراحت، سرگرمی و فاصله گرفتن از دغدغههای روزمره نیاز داریم.
اما مشکل از جایی شروع میشه که یه سرگرمی چنددقیقهای تبدیل به عادتی میشه که زمان، خواب، تمرکز و حتی احساسمون نسبت به خودمون رو تحت تأثیر قرار میده.
شاید نتونیم تمام تأثیرات شبکههای اجتماعی رو حذف کنیم، اما میتونیم یاد بگیریم چطور ازشون استفاده کنیم، بدون اینکه تمام وقتمون رو در اختیارشون بذاریم.
دفعه بعد که گوشی رو برمیداری و به خودت میگی «فقط پنج دقیقه»، یه لحظه مکث کن و از خودت بپرس: واقعاً میخوام چند دقیقه سرگرم بشم یا دارم از یه کار، یه فکر یا یه احساس فرار میکنم؟
گاهی همین سؤال ساده میتونه شروع یه تغییر مهم باشه؛ تغییری که کمک میکنه دوباره کنترل زمان و توجهت رو به دست بگیری.
نورام | یک نفس پر از آرامش

